یک عمر قدردانت باشد؟... نه.

جبران کند؟... نه.

تشکر کند و برود؟... نه.

کافیست یک بار لطفی کوچک در حق یک هم وطن بکنی تا آن لطف به یک وظیفه ی خطیر و خود به یک غلام حلقه به گوش تبدیل شوید.

پ.ن: ظرفیت داشته باش!

پ.پ.ن: ساقیا لطف نمودی قدحت پر می باد...

...آن مواعید که کردی نرواد از یادت!!!

...گر چه جام ما نشد پر می به دوران شما!!!

(حافظ)

این هم شد دلیل ابله! اگه این طوره که هیچی از خدا پنهون نیست...

چون خیلی وقته که دیر شده!

این گربه ییه که در هجله ی هرکسی می خوابه!

اگر شما نگران گذر عمر هستی لابد کارهای مهمی داری که انجام بدی! آمده و نشسته لب جوب که ببینه گذر عمر چه جوریه... یک اروپایی می نشیند بر لب جوی و قوانین سیالات را کشف می کند (مثلا داوینچی٬ نیوتن٬ برنولی٬ لاپلاس٬ وبر٬ دارسی و...) یک شیرازی (حافظ٬ و بقیه شیرازی ها) هم مینشیند لب جوی و افسوس می خورد که عمر در گذر است. و این میشود تفاوت فرهنگ فرنگی و ایرانی٬ مثل تفاوت ماکارونی و رشته پلو! البته دو مورد اخیر تفاوتشان در این است که اولی مغذی تر و مفیدتر است و مواد و مخلفات بیشتری دارد و دومی هر چند کم دارد ولی به طور اعجاب آوری خوشمزه تر است! و این است که من رشته پلو وطن را به ماکارونی فرنگ ترجیح می دهم و تنها دلیلم این است که این یکی خوشمزه تر است.

پ.ن: مثالهای فراوانی از این دست در دست است مثلا:

بی ام و  و  پیکان

پیتزا  و  آب گوشت

باگت و بربری!

لوفتانزا و ایران ایر

منچستر یونایتد و پرسپولیس

واتیکان و قم

فست فود و جیگرکی

استامبول و چهارراه استامبول

مترو پاریس و مترو تهران

و ال اخ